
| |
Martin Lehmann
GARYVAC, die Musikerpfanne
Kurzdrama in zwei Bildern
Personen:
Musiker (aus dem Orchester), ca. 40 Jahre alt
Gattin, ca. 40 Jahre
Sohn, 12 Jahre
Tochter, 7 Jahre
Erstes Bild
Die Szene spielt in der Stube
(Esszimmer) der Musikerfamilie. Es ist gegen zwei Uhr nachmittags. Der
Mittagstisch ist bis auf eine Wasserkaraffe und ein Körbchen mit Brot
abgeräumt. Musiker (kommt von der Arbeit nach Hause): Isch mis Zmittag scho
parat?
Gattin: Du weisch doch, ich machs ersch warm, wänn du da bisch. (Will in die
Küche gehen.)
Musiker (setzt sich an den Tisch): Ich ha Hunger, säg ich Dir!
Tochter: Mama, ich wott ä namal ässe.
Gattin: Du häsch scho vorher nöd uufgässe, s' git nüt meh bis zum Zvieri.
Tochter: Wänn i doch Hunger han!
Gattin (heftig): Me isst dänn, wänns Zyt isch, und nöd dänn, wämmer Hunger
hät!
Tochter: Wär seit das?
Gattin (pfuttert): Wänn by öis jede eifach ine chunnt und isst, wänn er
Luscht hät, chan ich bald en Mac Donalds ufmache - so eine wo mär mit em Auto
cha durefaare und nöd emal uusschtiige muess. Fast food mit Drive through!
(Geht ab in die Küche, die Tochter folgt ihr.)
Sohn: Wär aber geil, dä Drive through!
Musiker: Nöd so gruusig rede, himmelarsch! «Geil» seit me nöd.
Sohn: Seit me halt «megageil»!
Musiker: Dir langts jetz dänn! Muesch eigetlich nöd id Schuel?
Sohn: Mer händ dänk frei - Lehrerfurtbildig. (Geht ab.)
Musiker (für sich): Was die eis blau mached: Föiftagewuche, drü Wuche
Früeligsferie und überhaupt immer wider Ferie. Öisereis chrampft Samschtig
und Sunntig dure, voÄnds Auguscht bis in Juli, und das Jahr mached mer erscht
na Fäschtschpiel, wänn all scho i d'Summerferie fahred!
Gattin (kommt mit dem Gedeck): Das mit em Ässe find ich am schlimmschte: Wänn
d'amel zwei Dienscht häsch, simmer nur am Zmorgetisch in Rue zäme, und ä nur,
weil du früener
uufschtaasch, als dä-n eigetlich wottsch. Und mir zwei händ sowiso scho bald
kä Zyt meh fürenand.
Musiker (heftig): Hettsch halt sölle-n en Bürogummi hüraate! (Pause,
ruhiger:) Em Kolleg sini Ex hätt übrigens dur ire-n Aawalt vor Gricht
verluute laa, er heg mit syne unregelmässige-n Arbetszyte s'ganz Familieläbe
durenanderpraacht.
Gattin: Die Aawält würded ä gschiider de Lüüte hälfe mit irem Grips,
schtatt si gegenenand uufz'hetze und ä därewäg zur Sau z'mache!
Musiker: Schtimmt! Da bin i doch lieber Musiker, wänn ich au s'Gäld mit
Schaffe verdiene muess.
Gattin (fährt erschrocken auf): Ou, s'Ässe, jetz brännts grad no aa! (Eilt in
die Küche.)
Sohn (kommt wieder herein, setzt sich zum Vater an den Tisch): Papi, häsch mer
no zwänzg Schtutz? Mer wänd am schpöötere Namittag mit es paar Kollege an
Schtauffacher in Mac Donalds eis go fuude.
Musiker: Und das choscht so vill?
Sohn: Weisch, mer gönd dänn nochli uf g'Gass, s'git da en Schpunte, wo scho am
Tag gei.., ich meine lässigi Musig lauft.
Musiker: Wird ä wider öppis sii, die Musig.
Sohn: Amel nöd wi das bireweiche Züüg, wo-n ihr Grufties da i der Opere
schpiled. Also
das Schtück, wo du geschter g'üebt häsch, s'git mer also öppis, dass
d'Lüüt überhaupt hiigönd und na sovill defür zaled!
Musiker (ruft aus): Das han i jetz devo, wän ich üebe. Es Schtudio miet ich
mer jetz dänn, sowiit chunnt's na! (Gefasster, erklärend:) Das Schtück tönt
natürli andersch, wänn ichs dänn cha und wänn alli andere au dezue schpiled.
Es isch na ken Meischter vom Himmel g'falle, das müend ihr Junge au mal
begriiffe. (Nimmt Geld aus seinem Portemonnaie.) Da sind zwänzg Schtutz, am
Viertel ab sächsi bisch dihei! Und mached kä Mischt i de Schtadt!
Sohn: Tanke villmal, nüüt für unguet! (Geht ab.)
Musiker (für sich): Wänn i tänke: jede Büezer hätt sis Ässe und sini Rue
debii, und iich halte de ganz Morge brav de Dirigänt und alli Kollege-n uus,
chume hei - und nüüt als Mais rundume und Diskussione!
Tochter (kommt der Mutter voran ins Zimmer): Papi, wott au öppis ga chrömle!
Gattin (trägt das Essen herein): Nüüt isch, du muesch zersch lehre-n uufässe
am Tisch. Gang jetz echli use go schpile, susch schtöörsch de Papi bim Ässe!
(Tochter ab.)
Musiker: Danke, das gseht aber fein uus!
Gattin: Nimmsch echli Wii dezue?
Musiker: Was han ich hüt zaabig?
Gattin: Weisch das sälber nöd? Barbiere.
Musiker: Ah, dänn vertreits scho-n es Glesli. (Schenkt ein.) Die Fläsche hebt
jetz scho
de dritti Tag ane. Da söll namal eine behaupte, mir Musiker suufed z'vill!
Gattin (ironisch): Aber a de Premierefiir am letschte Samschtig bisch meini bös
abgschtürzt...
Musiker (reuevoll, fährt sich mit der Hand durch das Haar): Cheibe Rosé:
Chateau Migraine!
Gattin (setzt sich zu ihm, schenkt sich auch ein Glas ein.):Proscht! (Trinkt.
Pause; nach einigem Nachdenken:) Das mit em zweimal Choche schtinkt mer scho
lang, grad wänn
d'Chinde dänn ä namal an Tisch chömed. Aber vom Tüüfchüeler i
d'Mikrowälle, das wott ich ä nöd, so öppis chunnt mer scho gar nöd
ersch is Huus! Ich ha da aber vonere
Pfanne g'hört, öppis ganz Nöis, die gart im Vakuum, das heisst bi
Nidertemperatur und im Unterdruck: D'Schpiise b'haltet so ire Nährwert und
chöcherled i de Garbox, dasch
so-ne Chischte us Polypropylen, schtill vor sich ane. Ässe chasch, wänn-t
wottsch, well's i de Chischte und de Vakuum-Pfanne lang warm bliibt. Fründe vo
mir händ dä
Topf und sind ganz begeischteret. GARYVAC heisst s'Produkt, s'syg di bescht
Erfindig sit langem, de letschti Göiss!
Musiker: Das mit de Choch-Chischte händ mini Eltere und Grosseltere scho im
Chrieg g'macht. Aber s'isch halt wi bi de Musiker und Dirigänte: s'tuet jede,
wi wänn er's erfunde hett! (Überlegt) D'Idee vo dem Topf isch aber guet,
wämmers uusprobiere?
Gattin: S'hät natürli syn Priis, de isches aber meh als wert, wänns mir all
das bringt, was mini Fründe gseit händ.
Musiker: Chum, das mache' mer, vilicht bringt-s' es würkli!
Zweites Bild
Nach drei Wochen um dieselbe Tageszeit (die Musikerfamilie hat sich GARYVAC
angeschafft):
Musiker (kommt am Mittag von der Arbeit): Wo isch mys Ässe?
Gattin. Kinder (im Chor, Quintaufwärts, kleine Terz abwärts): Im GARYVAC!
Musiker: Feinl (Holt sich den Gartopf aus der Küche, setzt sich an den Tisch
und öffnet denTopf. Die übrigen nehmen auch am Tisch Platz): Di Chischte isch
würkli s'Wunder: S'Ässe isch so heiss, wi wämmer's grad g'chochet hetti. Und
guet isch es! (zu den Kindern:) Nämed er au namal? Me chönd's grad uufbruuche.
Tochter: Ja, iich gärnl
Gattin:Öisi Jüngschti seit, si freut sich jedesmal, wänn si mit em Papi namal
anesitze und uufässe dööf.
Musiker: Jetz hämmer würkli de Fride! Langsam hämmer's au im Griff, wie mer
mit dem Dings da chocht. Die Linse sind s'absoluti Wunder! Sogar iich choche
gern mit em GARYVAC.
Gattin: Dini Gschwellti geschter sind allerdings nochli modern gsy.
Musiker: Ich weiss. Defür hettsch us de Hörnli vorgeschter chöne Babymüesli
mache. Uf d'Wassermängi chunnt's ebe-n aa.
Sohn: Es isch halt no ken Meischter vom Himmel gfalle.
Tochter: Seit me «modern», wänn öppis gruusig isch?
Musiker: Nu bim Ässe, wänn's Gmües echli härt graatet. (zur Gattin:) Morn
mache mer Cous-Cous, zabig Quinoa und übermorn Borlotti-Bohne.
Sohn: Läck, gei.. ich meine lässig: Multikulti i de Chuchi!
Musiker: Eigetlich guet, dass mer das Jahr ersch so schpaat i d'Ferie fahred: so
chömmer im Garte na öisi Beeri sälber günne.
Gattin: Söttsch aber nöd z'vill im Garte schaffe. Zabig muesch dänn guet
schpile. Weisch was das Fäschtschpielpublikum für syni Plätz zahlt?!
Das gäbt jeden Aabig en GARYVAC.
Musiker (unbeirrt in seinem Tagtraum): Und d'Beeri choched mer im GARYVAC ii!
Gattin: Da tuet's aber au e normali Pfanne. Beeri sött mer am beschte roh ässe.
Musiker: Mir läbed immer gsünder. S'Bescht wommer cha mache bi dene
Chrankekasseprämie: sich sälber Sorg hebe und niemeh zum Tokter gah!
Gattin: De Rudolf Schteiner und de Tokter Bircher schriibed beidi, d'Ernährig
syg än wichtige Beschtandteil vo deliibgeischtige Entwicklig vom Mänsch.
Musiker (mit ironischem Pathos): Füehrendi Mediziner an internationale
Kongräss händ useg'funde, dass s'bescht Mittel gäge de Hunger immer no
s'Ässe-n isch.
Gattin: Mini Fründin, d'Beata, seit, sit irem Ayurveda-Kurs in Indie losi si
ganz andersch und intensiver uf d'Schtimm vo irem Körper.
Musiker: Di säb nervt mich zwar langsam echli mit irem Selbschterfahrigstrip.
Lass dich da nur nöd mit inezieh!
Gattin (steht auf, tritt hinter ihn, umarmt ihn und legt zärtlich ihre Wange
auf sein Haar): Muesch kei Angscht ha, ich ha doch Diich - und de GARYVAC!
|