Home
Nach oben

Martin Lehmann

GARYVAC, die Musikerpfanne
Kurzdrama in zwei Bildern

Personen:
Musiker (aus dem Orchester), ca. 40 Jahre alt
Gattin, ca. 40 Jahre
Sohn, 12 Jahre
Tochter, 7 Jahre

Erstes Bild
Die Szene spielt in der Stube
(Esszimmer) der Musikerfamilie. Es ist gegen zwei Uhr nachmittags. Der Mittagstisch ist bis auf eine Wasserkaraffe und ein Körbchen mit Brot abgeräumt. Musiker (kommt von der Arbeit nach Hause): Isch mis Zmittag scho parat?
Gattin: Du weisch doch, ich machs ersch warm, wänn du da bisch. (Will in die Küche gehen.)
Musiker (setzt sich an den Tisch): Ich ha Hunger, säg ich Dir!
Tochter: Mama, ich wott ä namal ässe.
Gattin: Du häsch scho vorher nöd uufgässe, s' git nüt meh bis zum Zvieri.
Tochter: Wänn i doch Hunger han! 
Gattin (heftig): Me isst dänn, wänns Zyt isch, und nöd dänn, wämmer Hunger hät!
Tochter: Wär seit das? 
Gattin (pfuttert): Wänn by öis jede eifach ine chunnt und isst, wänn er Luscht hät, chan ich bald en Mac Donalds ufmache - so eine wo mär mit em Auto cha durefaare und nöd emal uusschtiige muess. Fast food mit Drive through! (Geht ab in die Küche, die Tochter folgt ihr.)
Sohn: Wär aber geil, dä Drive through!
Musiker: Nöd so gruusig rede, himmelarsch! «Geil» seit me nöd.
Sohn: Seit me halt «megageil»!
Musiker: Dir langts jetz dänn! Muesch eigetlich nöd id Schuel?
Sohn: Mer händ dänk frei - Lehrerfurtbildig. (Geht ab.)
Musiker (für sich): Was die eis blau mached: Föiftagewuche, drü Wuche Früeligsferie und überhaupt immer wider Ferie. Öisereis chrampft Samschtig und Sunntig dure, voÄnds Auguscht bis in Juli, und das Jahr mached mer erscht na Fäschtschpiel, wänn all scho i d'Summerferie fahred!
Gattin (kommt mit dem Gedeck): Das mit em Ässe find ich am schlimmschte: Wänn d'amel zwei Dienscht häsch, simmer nur am Zmorgetisch in Rue zäme, und ä nur, weil du früener 
uufschtaasch, als dä-n eigetlich wottsch. Und mir zwei händ sowiso scho bald kä Zyt meh fürenand.
Musiker (heftig): Hettsch halt sölle-n en Bürogummi hüraate! (Pause, ruhiger:) Em  Kolleg sini Ex hätt übrigens dur ire-n Aawalt vor Gricht verluute laa, er heg mit syne unregelmässige-n Arbetszyte s'ganz Familieläbe durenanderpraacht.
Gattin: Die Aawält würded ä gschiider de Lüüte hälfe mit irem Grips, schtatt si gegenenand uufz'hetze und ä därewäg zur Sau z'mache!
Musiker: Schtimmt! Da bin i doch lieber Musiker, wänn ich au s'Gäld mit Schaffe verdiene muess.
Gattin (fährt erschrocken auf): Ou, s'Ässe, jetz brännts grad no aa! (Eilt in die Küche.) 
Sohn (kommt wieder herein, setzt sich zum Vater an den Tisch): Papi, häsch mer no zwänzg Schtutz? Mer wänd am schpöötere Namittag mit es paar Kollege an Schtauffacher in Mac Donalds eis go fuude.
Musiker: Und das choscht so vill?
Sohn: Weisch, mer gönd dänn nochli uf g'Gass, s'git da en Schpunte, wo scho am Tag gei.., ich meine lässigi Musig lauft.
Musiker: Wird ä wider öppis sii, die Musig.
Sohn: Amel nöd wi das bireweiche Züüg, wo-n ihr Grufties da i der Opere schpiled. Also 
das Schtück, wo du geschter g'üebt häsch, s'git mer also öppis, dass d'Lüüt überhaupt hiigönd und na sovill defür zaled!
Musiker (ruft aus): Das han i jetz devo, wän ich üebe. Es Schtudio miet ich mer jetz dänn, sowiit chunnt's na! (Gefasster, erklärend:) Das Schtück tönt natürli andersch, wänn ichs dänn cha und wänn alli andere au dezue schpiled. Es isch na ken Meischter  vom Himmel g'falle, das müend ihr Junge au mal begriiffe. (Nimmt Geld aus seinem Portemonnaie.) Da sind zwänzg Schtutz, am Viertel ab sächsi bisch dihei! Und mached kä Mischt i de Schtadt!
Sohn: Tanke villmal, nüüt für unguet! (Geht ab.)
Musiker (für sich): Wänn i tänke: jede Büezer hätt sis Ässe und sini Rue debii, und iich halte de ganz Morge brav de Dirigänt und alli Kollege-n uus, chume hei - und nüüt als Mais rundume und Diskussione! 
Tochter (kommt der Mutter voran ins Zimmer): Papi, wott au öppis ga chrömle!
Gattin (trägt das Essen herein): Nüüt isch, du muesch zersch lehre-n uufässe am Tisch. Gang jetz echli use go schpile, susch schtöörsch de Papi bim Ässe! (Tochter ab.)
Musiker: Danke, das gseht aber fein uus!
Gattin: Nimmsch echli Wii dezue?
Musiker: Was han ich hüt zaabig?
Gattin: Weisch das sälber nöd? Barbiere.
Musiker: Ah, dänn vertreits scho-n es Glesli. (Schenkt ein.) Die Fläsche hebt jetz scho 
de dritti Tag ane. Da söll namal eine behaupte, mir Musiker suufed z'vill!
Gattin (ironisch): Aber a de Premierefiir am letschte Samschtig bisch meini bös abgschtürzt...
Musiker (reuevoll, fährt sich mit der Hand durch das Haar): Cheibe Rosé: Chateau Migraine! 
Gattin (setzt sich zu ihm, schenkt sich auch ein Glas ein.):Proscht! (Trinkt. Pause; nach einigem Nachdenken:) Das mit em zweimal Choche schtinkt mer scho lang, grad wänn 
d'Chinde dänn ä namal an Tisch chömed. Aber vom Tüüfchüeler i d'Mikrowälle, das wott  ich ä nöd, so öppis chunnt mer scho gar nöd ersch is Huus! Ich ha da aber vonere 
Pfanne g'hört, öppis ganz Nöis, die gart im Vakuum, das heisst bi Nidertemperatur und im Unterdruck: D'Schpiise b'haltet so ire Nährwert und chöcherled i de Garbox, dasch 
so-ne Chischte us Polypropylen, schtill vor sich ane. Ässe chasch, wänn-t wottsch, well's i de Chischte und de Vakuum-Pfanne lang warm bliibt. Fründe vo mir händ dä 
Topf und sind ganz begeischteret. GARYVAC heisst s'Produkt, s'syg di bescht Erfindig sit langem, de letschti Göiss!
Musiker: Das mit de Choch-Chischte händ mini Eltere und Grosseltere scho im Chrieg g'macht. Aber s'isch halt wi bi de Musiker und Dirigänte: s'tuet jede, wi wänn er's erfunde hett! (Überlegt) D'Idee vo dem Topf isch aber guet, wämmers uusprobiere?
Gattin: S'hät natürli syn Priis, de isches aber meh als wert, wänns mir all das bringt, was mini Fründe gseit händ.
Musiker: Chum, das mache' mer, vilicht bringt-s' es würkli!





Zweites Bild
Nach drei Wochen um dieselbe Tageszeit (die Musikerfamilie hat sich GARYVAC angeschafft):
Musiker (kommt am Mittag von der Arbeit): Wo isch mys Ässe? 
Gattin. Kinder (im Chor, Quintaufwärts, kleine Terz abwärts): Im GARYVAC!
Musiker: Feinl (Holt sich den Gartopf aus der Küche, setzt sich an den Tisch und öffnet denTopf. Die übrigen nehmen auch am Tisch Platz): Di Chischte isch würkli s'Wunder: S'Ässe isch so heiss, wi wämmer's grad g'chochet hetti. Und guet isch es! (zu den Kindern:) Nämed er au namal? Me chönd's grad uufbruuche.
Tochter: Ja, iich gärnl
Gattin:Öisi Jüngschti seit, si freut sich jedesmal, wänn si mit em Papi namal anesitze und uufässe dööf. 
Musiker: Jetz hämmer würkli de Fride! Langsam hämmer's au im Griff, wie mer mit dem Dings da chocht. Die Linse sind s'absoluti Wunder! Sogar iich choche gern mit em GARYVAC.
Gattin: Dini Gschwellti geschter sind allerdings nochli modern gsy.
Musiker: Ich weiss. Defür hettsch us de Hörnli vorgeschter chöne Babymüesli mache. Uf d'Wassermängi chunnt's ebe-n aa.
Sohn: Es isch halt no ken Meischter vom Himmel gfalle.
Tochter: Seit me «modern», wänn öppis gruusig isch?
Musiker: Nu bim Ässe, wänn's Gmües echli härt graatet. (zur Gattin:) Morn mache mer Cous-Cous, zabig Quinoa und übermorn Borlotti-Bohne.
Sohn: Läck, gei.. ich meine lässig: Multikulti i de Chuchi!
Musiker: Eigetlich guet, dass mer das Jahr ersch so schpaat i d'Ferie fahred: so chömmer im Garte na öisi Beeri sälber günne.
Gattin: Söttsch aber nöd z'vill im Garte schaffe. Zabig muesch dänn guet schpile. Weisch  was das Fäschtschpielpublikum für syni Plätz zahlt?! Das gäbt jeden Aabig en GARYVAC.
Musiker (unbeirrt in seinem Tagtraum): Und d'Beeri choched mer im GARYVAC ii!
Gattin: Da tuet's aber au e normali Pfanne. Beeri sött mer am beschte roh ässe.
Musiker: Mir läbed immer gsünder. S'Bescht wommer cha mache bi dene Chrankekasseprämie: sich sälber Sorg hebe und niemeh zum Tokter gah!
Gattin: De Rudolf Schteiner und de Tokter Bircher schriibed beidi, d'Ernährig syg än wichtige Beschtandteil vo deliibgeischtige Entwicklig vom Mänsch. 
Musiker (mit ironischem Pathos): Füehrendi Mediziner an internationale Kongräss händ useg'funde, dass s'bescht Mittel gäge de Hunger immer no s'Ässe-n isch.
Gattin: Mini Fründin, d'Beata, seit, sit irem Ayurveda-Kurs in Indie losi si ganz andersch und intensiver uf d'Schtimm vo irem Körper.
Musiker: Di säb nervt mich zwar langsam echli mit irem Selbschterfahrigstrip. Lass dich da nur nöd mit inezieh!
Gattin (steht auf, tritt hinter ihn, umarmt ihn und legt zärtlich ihre Wange auf sein Haar): Muesch kei Angscht ha, ich ha doch Diich - und de GARYVAC!

 

Home ] Nach oben ]

Senden Sie E-Mail mit Fragen oder Kommentaren zu dieser Website an: garyvac@dplanet.ch 
Copyright © 2001 GARYVAC Kochsysteme
Stand: 04. April 2003